
De bindweefselmassage is een behandelmethode die rond 1930 is in Duitsland
ontwikkeld door Elisabeth Dicke en verder uitgewerkt door Hede Teirich-Leube.
Bij de behandeling worden door middel van specifieke massagetechnieken de huid en het
daaronder gelegen bindweefsel geprikkeld. Hierdoor worden via een reflex vergelegen organen en andere
weefsels beïnvloed. Bindweefselmassage wordt daarom ook wel een
“reflexzonebehandeling “ genoemd.
De huid van de rug weerspiegelt in belangrijke mate de gesteldheid van de mens. Elk deel van de huid
staat door zenuwen en energiebanen in verbinding met één van de weefselsystemen van het lichaam.
Als zo’n systeem energetisch verstoord raakt, verandert daardoor ook de huidspanning in de bijbehorende
zone van de rug.
Het handvaardig en oordeelkundig tasten van de rug is van groot belang om de juiste informatie te
krijgen over de gesteldheid van de mens.
Iedere behandeling zal bestaan uit een uitgebreide vraagstelling naar de klachten en mogelijke
oorzaak van de klachten; nauwkeurig tastonderzoek van de rug en op basis daarvan de daadwerkelijke
behandeling. Het aantal behandelingen kan sterk variëren. Na enkele behandelingen kan reeds een positief
effect optreden. Het kan mogelijk zijn dat men voor een gunstig resultaat gedurende langere tijd de
behandelingen nodig heeft.
indicaties bindweefselmassage